Liebster Blog Award

Witajcie, Ciuraki! 

Dziś przychodzę do was z Liebster Blog Award, ponieważ zostałam do niego nominowana! :3 Dziękuję za nominację! ^^

Bez zbędnego przedłużania, zacznijmy! :)

Pytania:

1. Jak zaczęła się Twoja przygoda z blogowaniem?

2. Film, który widziałaś najwięcej razy i nigdy Ci się nie znudzi to...?

3. Czy znalazłaś już swoją najlepszą przyjaciółkę [bądź przyjaciela] na dobre i na złe?

4. Jaki kolor przeważa w Twojej szafie?

5. Napisz mi tutaj Topową Piąteczkę swoich ulubionych youtuberów. 

6. Włosy długie czy krótkie? Blond czy ciemne?

7. Sephora/Rossman/Hebe/Natura/Douglas? Co najczęściej odwiedzasz? 

8. Jak zareagowałabyś gdyby nagle ktoś zmieniłby Ci hasło na bloggera lub facebooka? :D 

9. Jaki portal społecznościowy odwiedzasz najczęściej?

10. Od czego jesteś uzależniona? :D

Odpowiedzi: 

1. Moja przygoda z blogowaniem rozpoczęła się już dosyć dawno, ponieważ już przed paru laty zaczęłam pisać opowiadania, imaginy i te sprawy. Ale nie wychodziło mi to za bardzo i rzuciłam to. Wróciłam dopiero do tego w szóstej klasie szkoły podstawowej. Wtedy bardzo polubiłam język polski w szkole. Uczyłam się go pilnie i do domu przynosiłam same szóstki i piątki. W końcu postanowiłam napisać pierwszy rozdział opowiadania. Lecz nie tutaj, na blogu, a na zwykłej kartce papieru. Bardzo dużo razy go poprawiałam. Skracałam, przedłużałam, poprawiałam, zamieniałam słowa lub perspektywy. Aż w końcu postanowiłam założyć bloga. Na początku było mi ciężko, ale z pomocą przyszła mi Wioleta, dzięki której osiągnęłam tak wielki sukces. I oto jestem. Piszę dla was rozdziały, a wy to jakimś cudem polubiliście! :D

2. Teen Beach Movie. Mogę go oglądać w kółko i w kółko. I jeszcze te lata 60! *o* Cudowny film i nie mogę się doczekać premiery drugiej części!

3. Tak. Znalazłam dwie najlepsze przyjaciółki od serca i najlepszego przyjaciela. Razem tworzymy zgraną paczkę, haha :) 

4. Różowy. xD Nie chodzi o same ubrania, ponieważ  mam masę ubrań w różnych kolorach. Ale jakieś koce czy coś, to są różowe. Lol xD

5.

1. Naruciak ♥
2. Karolek95 ♥
3. Rezigiusz ♥
4. Krex ♥
5. JDabrowsky ♥

6. Długie blond. 

7. Rossman i Douglas. :)

8. Na pewno byłabym wściekła, a zarazem była smutna, ale za wszelką cenę bym starała się odzyskać to hasło. 

9. Facebook, Instagram, Snapchat, Tumblr i Ask. :3 

10. Tumblr xD I od pisania ♥

Nominuję: 

1. http://www.jdabrowskyjestnajlepszy.blogspot.com/#_=_

2. http://www.fanfictiononaruciaku.blogspot.com/#_=_

3. http://imaginyososach.blogspot.com/#_=_

Pytania dla was:

1. Dlaczego zdecydowałaś się pisać opowiadnie/imaginy?

2. Czy pisanie sprawia Ci przyjemność.

3. Ulubiona pora roku. 

4. Czy zakochałaś/zauroczyłaś się kiedyś? ^^

5. Jaką miałaś dziś pierwszą myśl po przebudzeniu?

6. Szybko wpadają Ci pomysły do głowy?

7. Piosenka, która ostatnio chodzi Ci po głowie. (możesz podlinkować.)

8. Twój ulubiony wykonawca/zespół muzyczny. 

9. Twoje największe marzenie. 

10. Opisz swoje życie jednym słowem. (ewentualnie dwoma.) 

Tymczasem dziękuję za nominację i do zobaczenia w następnym rozdziale! Pozdrawiam, Wiktoria! ♥

ROZDZIAŁ 38 (część: 2)

Rozdział 38: "W życiu bywają kłótnie..."

*muzyka*

Alicja's POV

  - Czy zrozumiałaś? - zapytałam mojej przyjaciółki, Julii po tym jak przedstawiłam jej plan rozbicia związku Leny i Adama. 

- Nie... Mogłabyś powtórzyć jeszcze raz? - odpowiedziała mi pytaniem na pytaniem.

- Dziewczyno! Tłumaczę Ci go po raz trzeci, a Ty dalej nie rozumiesz?! - podniosłam na nią głos. 

- Nie, nie rozumiem - odparła poważniej z głową uniesioną ku górze. 

- To w końcu zrozum! Jesteś taką idiotką, że nawet nie potrafisz za kumać tak prostego planu?! - nawrzeszczałam na nią. Podniosła się z łóżka, na którym wcześniej siedziała. 

- To ja jestem idiotką, tak?! A więc kto Ci pomaga zdobyć Adama?! Kto stoi po Twojej stronie?! Jeszcze mnie tak traktujesz, a ja robię dla Ciebie wszystko... - na ostatnich słowach głos jej się załamał, a w oczach pojawiły się łzy. Przewróciłam teatralnie oczami.

- Dobra, dobra, nie odstawiaj mi tu teraz szopki. Weźmy się lepiej do roboty - zarządziłam.

- Sama się weźmiesz do roboty. Ja nie mam zamiaru Ci już nigdy więcej pomagać - wstała i zabrała swoją torbę oraz sweter z krzesła o mało go nie przewracając.

- Ale zaraz! Dokąd Ty idziesz?! - podeszłam do niej chwytając agresywnie za jej nadgarstek.

- Nie powiem Ci - chciała się wyrwać, ale zacisnęłam bardziej swoją piąstkę na jej nadgarstku. 

- Gadaj!

- Do domu Adama! Powiem mu wszystko! - wyrwała się z mojego uścisku i wybiegła z mojego pokoju zbiegając szybko po schodach prowadzących na dół. Pobiegłam za nią. 

- Nie odważysz się! - stanęłam przed nią.

- Nie? To popatrz! - wyszła z domu trzaskając drzwiami. Zobaczyłam przez okno jak biegnie ile sił w nogach. Odsunęłam się od okna. 

- Oj Julio, Julio... Wiedz tylko tyle. Jeśli Adam się o tym dowie, zniszczę Cię. Całą. Psychicznie. Nie będziesz miała życia - zaśmiałam się złowrogo, ale zaraz spoważniałam. Pobiegłam na górę do swojego pokoju. Po paru minutach zeszłam na dół ubrana cała na czarno. 

- Julka, nie dajesz mi wyboru... - sięgnęłam po czarną kominiarkę i założyłam ją na siebie. Dobrze, że jest już ciemno. Nie będzie świadków. Wyszłam z domu podążając w stronę Julii.

W tym samym czasie...

Adam's POV

  - I proszę. Masz swój kanał na YouTube. Tak jak mówiłem, z resztą Ci pomogę - uśmiechnąłem się do Leny. Odwzajemniła uśmiech. 

- Dziękuję. Jesteś najlepszy - przytuliła się do mnie, a ja pocałowałem ją w głowę. 

- Nie ma o czym mówić. Dla Ciebie zrobię wszystko, księżniczko - zauważyłem na jej twarzy rumieńce. Uwielbiam jak się rumieni. W odpowiedzi dostałem słodki pocałunek ze strony dziewczyny. 

- A wracając do Dominiki... - zaczęła. Westchnąłem głęboko. 

- Ona bardzo chciałaby Cię przeprosić - nagle ktoś zapukał do drzwi mojego pokoju. Spojrzałem na nie. 

- Proszę - odezwałem się, a drewniana konstrukcja zaczęła się powoli otwierać. W ich progu stanęła smutna Dominika. 

- Adam... Mogę wejść? - zapytała patrząc na mnie. 

- To ja was zostawię - Lena uśmiechnęła się do nas. Gdy wychodziła zauważyłem, że poklepała moją siostrę po plecach dając jej otuchy. 

- Wchodź - siostra weszła, a ja odsunąłem się od stanowiska i usiadłem razem z nią na moje łóżko. 

- Więc... - zaczęła. - Chciałabym Cię przeprosić.

Lena's POV

 *muzyka#2*

  Czekałam na korytarzu i starałam się cokolwiek usłyszeć z ich rozmowy. Wiem, że niegrzecznie tak podsłuchiwać, ale po prostu musiałam usłyszeć ich rozmowę. Byłam w tym, w jakimś stopniu zamieszana. Usłyszałam, że się godzą, a moja twarz momentalnie się rozpromieniła. Niespodziewanie zadzwonił domofon. 

- Lena, mogłabyś odebrać? - Adam zwrócił się do mnie z prośbą przez zamknięte drzwi. 

- Tak, już idę! - zbiegłam na dół i podeszłam do dzwoniącego przedmiotu. Złapałam za słuchawkę i przyłożyłam ją do ucha. 

- Tak słucham?

- Lena?! - odezwał się dziewczęcy głos. Można było wyczuć w nim zdenerwowanie. 

- Tak... To ja. A z kim mam przyjemność rozmawiać?

- Och, Lena, z Julią. Posłuchaj, ja... - nagle usłyszałam krzyk i dźwięk rozłączania domofonu. Przeraziłam się i szybko odłożyłam słuchawkę na miejsce. Przez moje ciało przeszedł zimny dreszcz. Julia? Czego ona chce? I do tego o tej porze? I te krzyki... Coś jest nie tak, a ja nie mogę tego zostawić. Pobiegłam na górę do Adama i roztrzęsiona wyjaśniłam mu całą sytuację. A co jeśli coś jej się? Boję się myśleć co mogło się wydarzyć. Cała nasza trójka pobiegła sprawdzić co się stało. Wybiegliśmy z klatki. Wszędzie paliły się lampy, ponieważ było już bardzo późno. 

- ODCZEP SIĘ ODE MNIE, WARIATKO! - usłyszeliśmy głos Juli. Pobiegliśmy w jej stronę. To co zobaczyłam zapamiętam do końca życia.

Rozdział 38! 

Już w całości!

Co to się stanęło!? :o

Alicja zaczęła wariować. 

Adam założył konto na YouTube Lenie, więc niedługo pewnie nagra jakieś covery wraz z chłopakami! :D

Ale... Julia? Co z nią nie tak? 

I co chciała powiedzieć Adamowi? 

Czytasz? Komentujesz!!!

Bo to daje jeszcze więcej weny!

Dziękuję za każde wyświetlenie i komentarz z całego serca! ♥

Życzę miłego wieczoru/dnia, zależy o której to czytacie! :D Pozdrawiam, Wiktoria! ♥

ROZDZIAŁ 38 (część: 1)

Rozdział 38: "W życiu bywają kłótnie..."
*muzyka* 

Adam's POV

  Weszliśmy do mojego domu. Lena nadal była jakaś mizerna na twarzy. Jakby zobaczyła ducha. Powoli zdejmowałam buty oraz bluzę. Odstawiła wszystko na odpowiednią półkę i wieszak. Bałem się o nią. A może się jej nie zdawało i naprawdę widziała Alicję? Nie chcę jej teraz o tym przypominać i zamartwiać. 

   Kiedy skończyła robić tą czynność, podeszła do mnie. Uśmiechnąłem się w niej stronę szczerze. Ruszyliśmy na górę. Pierwsze co rzuciło mi się w oczy to moja siostra siedząca na kanapie w salonie przy telewizorze i oglądająca ostatnio bardzo popularny serial pod tytułem: "Szkoła". Walnąłem się ręką o czoło, a Lena się zaśmiała. Momentalnie Dominika się odwróciła, a jej wzrok szybko padł na mnie. 

- Nie miałeś być później? - zapytała moja siostra.

- Miałem, ale Boże Święty. Dominika... - westchnąłem. 

- Co się stało? - zdziwiła się. 

- Dziewczyno, jak Ty możesz to oglądać? - zadałem pytanie, lecz moja młodsza siostra spiorunowała mnie wzrokiem. Wiedziałem, że dostanę opieprz z jej strony.

- Chłopaku, jak Ty możesz to krytykować? - parsknąłem lekkim śmiechem i oparłem się rękoma o kanapę tak, że mogłem rozmawiać z nią twarzą w twarz. Ta odsunęła się i kaszlnęła.

- Fu. Mógłbyś chociaż umyć zęby - odparła Dominika udając, że się dusi. Usłyszałem za sobą cichy śmiech Leny. Odwróciłem się, a ta szybko się opanowała. 

- Nie pomagasz - szepnąłem do niej i odwróciłem głowę w kierunku siostry. 

- Wiesz dlaczego go krytykuję? Ponieważ jest to debilny serial, który jeszcze bardziej zachęca do robienia złych rzeczy. Zamiast pokazywać polskie szkoły od dobrej strony to pokazują od złej - prychnąłem, a Dominika przewróciła oczami. Poderwała się z miejsca. 

- Jakbym słyszała mamę... To samo mogę powiedzieć o YouTube i o TWOIM kanale. Niczego on nie uczy. Jedynie co, to Poniedziałkowy Naruciak jest ogarnięty, a reszta? Totalny shit i tyle. A już nie wspomnę o Twoim pseudonimie. Naruciak? Haha, normalnie śmiać się chce! - wykrzyczała mi to prosto w twarz. Trochę mnie to zabolało, ale nie chciałem tego pokazać.

- Nie masz za grosz szacunku do mnie! Jak tak możesz mówić?! Dobrze wiesz, że wkładam całe serce i cierpliwość w mój kanał. Ja Ciebie nie krytykowałem tylko ten serial, a Ty co?! - widziałem, że zrobiło jej się głupio. Zaczęła się bawić palcami i spuściła głowę. 

- Adam, ja... - przerwałem jej. 

- Daruj sobie. - złapałem Lenę za rękę i poszedłem z nią do pokoju, jednak ta mnie puściła kiedy znajdowaliśmy się na schodach wiodących na górę. 

- Adam, ona chciała przeprosić... - szepnęła moja Lenka. 

- Trzeba było się zastanowić nad tym co mówi. - usłyszałem cichy szloch siostry. Wypuściłem powietrze. Brunetka spojrzała na mnie zatroskanym spojrzeniem. 

- Nie wiem jak Ty, ale ja pójdę ją pocieszyć. 

- Czyli stajesz po jej stronie, tak? - zapytałem krzyżując ręce na klatce piersiowej i marszcząc brwi. 

- Nie. Po prostu nie lubię patrzeć jak ktoś płacze - zeszła na dół i pokierowała się do salonu gdzie siedziała Dominika.

Dominika's POV

  Nie chciałam mu tego mówić. Zdenerwował mnie, bo bardzo dobrze wie jak lubię ten serial. Złapałam za pilota i wyłączyłam telewizor. Nie miałam już ochoty na nic. Nagle usłyszałam, że ktoś podąża w moją stronę. Pomyślałam, że to Adam, więc szybko otarłam łzy i usiadłam prosto, jak na baczność. Nawet nie odwróciłam głowy, żeby spojrzeć kto nadchodzi. Postać usiadła obok mnie, 

- Dominika... - zaczęła. Zorientowałam się, że to kobiecy głos. Wszędzie go rozpoznam. To Lena!

- Och, Lena! - rzuciłam jej się na szyję z płaczem i żalem. Może za bardzo histeryzuję? Czułam jak klepała mnie po plecach. Odsunęłam się od niej i otarłam swoje łzy. 

- Hej... Nie płacz. Nic się nie stało - pocieszała mnie dziewczyna. 

- Jak to nic? Adam jest na mnie bardzo zły. Nie powinnam tak zrobić... 

- Przejdzie mu, zobaczysz. Ja jeszcze z nim pogadam i namówię go, żeby Ci wybaczył, okej? Przecież nie może się na Ciebie gniewać wieczność - dziewczyna mojego brata uśmiechnęła się do mnie przyjacielsko. 

- Dziękuję Lena, jesteś najlepsza - wtuliłam się w nią, a ta zachichotała. 

- Cała przyjemność po mojej stronie - brunetka wstała. 

- Lena! Idziesz? - z góry zawołał Adam. 

- Tak, już idę, idę! - zawołała. - Spróbuję go przekonać - puściła mi oko i pobiegła na górę. Bardzo polubiłam Lenę. Jest miła dla mnie, nie to co poprzednie dziewczyny Adama. Można z nią normalnie porozmawiać. Mam nadzieję, że przekona Adama i będzie wszystko dobrze. Westchnęłam i poszłam do kuchni w poszukiwaniu czegoś do picia. 

Rozdział 38...

Nie cały! 

Druga część pojawi się...

Tak jak to JDabrowsky mówi...

Niebawem. 8)

A tak naprawdę to najpewniej w niedzielę. 

Mam nadzieję, że rozdział się spodobał. 

Wiem, że krótki, ale dopiero co wróciłam ze szpitala i nie jestem jeszcze ogarnięta. 

Ale niedługo wszystko wróci do normy!
Czytasz? Komentujesz!!!

Bo to daje mi jeszcze więcej weny! 

ENJOY!

Pozdrawiam cieplutko i życzę miłego weekendu, pozdrawiam, Wiktoria! :>